Паглядзела тэлевізар. Усе ж такі, каб глядзець нашы каналы, трэба або ўвесь час іх глядзець, ці спачатку падрыхтавацца (хто як). Асабіста мне дрэнна стала. "Контуры" з Аверкавым. Сядзяць Аверкаў, Рыбак і Калдун. Такое адчуванне, што галоўная зорка - Аверкаў. Рукі ў бокі. Як быццам бы ў бане з сябрамі піва п'е. Не. Мабыць не з сябрамі, а з дзецьмі. З вышыні свайго зорнага вопыту глядзіць на маладняк. Дарэчы, хто ім там у перадачы мэблю падбірае? Яна ж не зручная! Калдун і Рыбак дакладна як школьнікі перад дырэктарам. Можа гэта мне проста так здалося?
Адзінае што спадабалася, дык гэта выступленне Рыбака на "Новые голоса Беларуси" (здаецца так). А больш дакладна - песня "Купалінка". Проста мне гэта песня самой з дзяцінства падабаецца. А ўсе астатняе - не. Я не кажу пра камеры, якія ў большасці здымаюць "крупны" план. Чаму так? Не зразумела, на каго выканаўцы глядзяць ці куды, і увогуле, што адбываецца на сцэне. Агурбаш (гэта яна?) з яе "загадкавым" прадстаўленнем мне ўвогуле нагадала вядучых з вечароў (канцэртаў) ў маёй роднай школе ці з канцэртаў раённага масштабу.
P.s. Нешта напісала, а сэрца яшчэ больш разбалелася. Пайду вып'ю валяр'янкі.